Radar's profile╬══♡>>--»«---<<♡╬══Alpha...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
╬══♡>>--»«---<<♡╬══Alpha Ray╬══♡>>--»«---<<♡╬══You Find the Real Me!!! แค่แววตาของเธอ..เท่านั้นเองจะเป็นเพียงแววตาของเธอทั้งคู่ฉายมาสะกด...รึเปล่า
อาจเป็นดาวดวงใดใช้เธอมาหลอกเล่นกล...เป็นไปไม่ได้
อาจจะงงคงเป็นเพราะเธอทำสับสน โอ๊ย เดี๋ยวอยากรัก เดี๋ยวอยากลืม
โอ๊ย โอ๊ย
ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ
อยากจะกลืนกินเธอทั้งตัวไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น
อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ
เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว
กดอารมณ์ทนไปไม่ไหว ใจมันหวิวว่าง ไม่เจอคงขาดใจ
โอ๊ย โอ๊ย
โอย โอย คิดถึงจังเธอ
สิ่งพิเศษ...ในวันที่เธอก้าวเข้ามาในวงกลมชีวิตของฉัน..วันนั้น
อะไรๆในชีวิตก็ดูน่าตื่นเต้นไปหมด
ไม่น่าเชื่อว่าวันนั้น ฉันมีความสุขอยู่กับการรอคอย
เรามักจะตื่นเต้น กับสิ่งแปลกใหม่ในชีวิต ว่าไหม?
คงเหมือนกับที่คนเราตื่นเต้นกับ รุ้งกินน้ำ ดาวตก ดาวหาง อะไรแบบนั้น
เพราะมันดูพิเศษใช่ไหม??
แต่ลืมอะไรไปรึเปล่า..
คงลืมไปว่าปรากฏการณ์ที่ว่ามาทั้งหมดนั้น
มันเป็นแค่ภาพลวงตา เป็นแค่การสะท้อนของแสงและเงา
ไม่รู้ว่ามันมีตัวตนจับต้องได้บ้างไหม
มันสร้างความสุขให้เราก็จริง แต่ก็แค่ชั่วพริบตาเดียว!!
แล้วก็หายวับไปกับตา...ราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต
และที่แปลกประหลาดก็คือ
เรามักเลือกที่จะจดจำมันไว้ในส่วนของความรู้สึก
หวงแหนซะราวกับว่าถ้าพรุ่งนี้ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วลืมเลือนมันไป
ฃีวิตจะหาความสุขไม่ได้..
สำหรับฉัน
เธอคงเป็นเหมือนสิ่งพิเศษเหล่านั้น
เหมือนสายรุ้ง ที่เกิดขึ้นในวันที่ฟ้าหม่นฝน
เหมือนดาวตก ที่ล่วงหล่นลงจากท้องฟ้า ให้ฉันได้หลับตาอธิษฐาน
เป็นเหมือนดาวหาง ที่โคจรผ่านมาให้ได้เห็นเพียงแค่ "ครั้งเดียว"ในชีวิต
หลายคนที่รักฉันค้านว่า เธอไม่ได้พิเศษอะไรเลย
แต่สิ่งที่เธอเป็น คือ พายุโหมกระหน่ำ
เข้ามาเพื่อทำลายล้างให้หัวใจย่อยยับ
และเหลือทิ้งไว้ก็เพียง...ความเจ็บปวดและคราบน้ำตา
แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอก
เพราะถ้าเธอเป็นพายุ ฉันก็คงเป็นพายุที่รุนแรงกว่า!!!
แต่เธอป้องกันตัวเองได้ดีกว่าฉัน
ฃีวิตเธอถึงยังดำเนินต่อไปได้ ราวกับไม่เคยมีฉันผ่านมาในช่วงชีวิต
สำหรับเธอแล้ว ฉันไม่มีอะไรที่เธอต้องจดจำ
แต่เธอไม่มีวันลืมฉันได้...ฉันรู้
และสำหรับฉันเธอยังคง "พิเศษ" เสมอ
ผ่านมาจนถึงวันนี้..
ฉันเองต้องเลือกจำความประทับใจอันน้อยนิดที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
เพราะฉันรู้ว่า ฉันคงไม่ลืมเธอเช่นกัน
วันนี้อาจจะยังมีร่องรอยของความเสียใจอยู่บ้าง แต่ฉันผ่านมันมาได้แล้ว
ฉันไม่รู้เหมือนกันว่า เคยโกรธเธอไหม
ถ้าเคย
ในความโกรธนั้น ฉันก็หวังจะได้รับรู้ว่าเธอมีความสุขกับใครคนนั้นของเธอ รวมอยู่
แปลกดีที่ฉันเฝ้าคิดถึงเธอ แต่กลับไม่อยากเห็นหน้าเธอ
อยากได้ยินเสียงเธอ แต่ก็ไม่อยากคุยกับเธอ
เธอเองก็คงไม่เช่นกัน
ดีใจที่เธอมีความสุข ^ ^
คำถามเดียวเท่านั้นที่อยากรู้
คือ..ถ้าวันนึงเราบังเอิญต้องเจอกัน เรายังจะยิ้มให้กันไหม?
สักครั้งนะ คิดถึงฉัน
เพราะฉันยังคงคิดถึงเธอ
06-06-07
At company
....."เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน ใจก็เปลี่ยน".........จะมีไหมสักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร....
ฉันเคยพูดกับผู้ชายมีแสงของฉันว่า "เพลงนี้เป็นเพลงที่เพราะที่สุดในโลกเลยเนอะ"
และวันนั้นเค้าก็เห็นด้วยกับฉันเต็มที่
ทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ หน้าของผู้ชายมีแสงคนนั้นจะลอยผ่านมาในอากาศ ราวกับว่าเค้าเองเป็นคนร้อง
และฉันเป็นใครคนนั้นของเค้าเลยทีเดียว
ฉันไม่เคยเบื่อที่จะฟังเพลงนี้ ดีใจทุกครั้งที่ได้ยินมันดังมาจากที่ไหนก็ตาม
มันเป็นเพลงของการรอคอย...
ฉันฟังเพลงนี้ไปพร้อมๆกับการรอคอยการพบกันของเรา
ฉันรอให้ผู้ชายมีแสงของฉันออกมาพบฉันในที่ ที่ ฉันรอให้เค้ามาเป็นอีกครึ่งนึงร่วมกับฉัน
แล้วในค่ำคืนนึง เค้าก็ปรากฎตัว!!!
ฉันแทบไม่กล้ามองหน้าเค้าใกล้ๆ มือเย็น หน้าชา ตัวชา ไปหมด
ทั้งตื่นเต้น ดีใจ และกลัว ผสมปนเปกันในความรู้สึก
เค้าไม่เหมือนที่ฉันคิด! เค้าแตกต่างจากจินตนาการของฉันมากทีเดียว แต่เค้าก็มีแสงรอบตัวเต็มไปหมด
เค้าเป็นคนมีแสงของฉันจริงๆด้วย ^ ^
ฉันไม่รู้ว่าคืนนั้นผ่านไปได้ยังไง....
รู้แต่ว่าตื่นมา แล้วได้เห็นเค้าอยู้ข้างๆ มันเป็นความรู้สึกที่...
สุดจะบรรยาย
แล้ววันนั้นทั้งวันฉันก็ทำงานแบบ งง งง ลอย ลอย
.....อย่าแค่แวะมา ฝากแค่น้ำตา ให้ค้างค้า ในหัวใจ.....
และนั่นเป็นความทรงจำเดียวที่ฉันมี
หลังจากวันนั้น สิ่งที่เคยคิดว่าจะดี กลายเป็นตรงกันข้าม
อาจจะเพราะฉันเองที่ไม่ทำอะไรให้ดีกว่านั้น
ตอนนั้นฉันไม่รู้อะไรเลย รู้แต่ว่าเราทะเลาะกัน
แล้วต่างก็เงียบหายจากกัน
ในส่วนของฉัน ฉันคิดว่าฉันควรถอยออกมาสักสามก้าว
และถามใจตัวเองอีกที
.....อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน แต่เค้ายังไม่ไปไหน.....
แต่หลังจากที่เราทะเลาะกันวันนั้น
ฉันก็ไม่เคยได้ยินแม้แต่เสียงเค้าอีกเลย..
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น??
เสียใจ ร้องไห้ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ จมอยู่กับความเจ็บปวด
ตอนนั้นฉันรู้แค่ว่า มันเจ็บ
คำถามมากมายผุดขึ้นมาในสมอง
และฉันตอบตัวเองไม่ได้แม้สักข้อ เพราะฉันไมรู้อะไรเลย..
ทุกวันผ่านไปด้วยน้ำตา
ฉันเจ็บจนไม่รู้ว่า แต่ละวันฉันทำอะไรบ้าง ผ่านมันมายังไง
รู้ตัวอีกที ฉันก็กลับมาจมอยู่ในที่ ที่เป็นความทรงจำของเค้า
และเพลงนั้นที่ฉันเคยฟัง...ฉันก็ไม่อาจทนฟังมันได้อีก
ทุกครั้งที่ได้ยิน ฉันจะปิด จะเปลี่ยน จะเดินหนีให้ใกลเท่าที่เสียงเพลงจะตามฉันไม่ได้
จากที่ทนฟังไม่ได้ ก็กลายเป็นเกลียด ฉันเกลียดเพลงที่ฉันรัก
ฉันเริ่มเกลียดเพลงนี้ไปพร้อมๆกับการลบเค้าออกจากชีวิต วันละนิด
ฉันพยามลบทุกอย่างที่เป็นความทรงจำของเค้า
แต่คนเรา
ยิ่งพยามจะทำอะไร สิ่งนั้นก็จะยากขึ้นอีกเป็นร้อยเท่า!!
ฉันใช้แต่ละวันให้หมดๆไปเท่านั้น
บอกตัวเองว่าเวลาจะพาฉันผ่านไป.
จนวันนึงฉันก็ได้คำตอบ ของคำถามทั้งหมด
ที่ฉันเอาแต่โทษตัวเอง ว่าเป็นฉันที่ไม่ทำอะไรให้ดีกว่านั้น เป็นเพราะฉันเองที่ผิด
แต่กลับเป็นเค้าเอง ที่พบใครคนนึง ผู้หญิงมีแสงของเค้า คนที่เค้าหามานานแสนนาน
ฉันผิดตรงที่มาเจอเค้าก่อน ฉันถึงต้องรับโทษ
...ใช่ไหม?
ถ้าเค้าบอกฉันนะ ว่าเค้าเจอ"สาวน้อยมีแสง"ของเค้า ฉันคงไม่เสียใจเจียนตายขนาดนั้น
ฉันว่าฉันคงเข้าใจ ยินดีเต็มใจกับการลาจาก และปล่อยเค้าไปง่ายๆ
ขอบคุณสาวน้อยมีแสงของเธอ ที่ปลดปล่อยฉันจากความทรมานของการไม่รู้
ทุกวันนี้เธอเป็นเหมือนภาพเลือนลาง ไม่ใช่ว่าลบลืมเธอได้หรอก
แต่เป็นเพราะเธอเหมือนความฝัน
มันเลือนลางในความรู้สึก
ยังคงมีบางครั้งที่มันชัดจน ทำน้ำตาไหล
แต่ความทรมานมันหายไปแล้ว...
คงเพราะฉันไม่คิดว่า..เค้าจะกลับมา
ถ้าถามตอนนี้ว่าฉันอยากจะทำอะไร
ก็คงเป็นสร้างอนุเสาวรีย์ของเค้าล่ะมั้ง
เอาไว้ไปดูเวลาฉันเกิดคิดถึงเค้าขึ้นมา ^ ^
ฉันจะให้ชื่อว่า
อนุเสาวรีย์ของผู้ชายมีแสง
ระหว่างเราคงไม่มีวันบังเอิญเดินมาเจอกัน..
เวลาฉันนึกถึงเค้า สิ่งที่ฉันจำได้ คงจะเป็นเสียงของเค้าที่พูดว่า
"แชมป์เป็นคนดีนะเรย์"
ฉันคงไม่มีโอกาสได้เห็นหน้า หนือแม้แต่ได้ยินเสียงเค้าอีกแล้ว
ตลอดกาล
ทั้งหมดที่คุณอ่าน
ฉันเขียนขึ้นมาในวันที่ฉันนั่งฟังเพลงๆนั้น จนจบ
มันยังคงเป็นเพลงที่เพราะอยู่เสมอ
เวลาทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้นและจบลง
วันหมุนเปลี่ยนไป ชีวิตคนก็เปลี่ยน
หัวใจก็เปลี่ยนตามไป...
เช่นกัน
^_______^
คิดถึงทุกวันความรักของเรา
มีอยู่จริงแค่ในความรู้สึกของฉันเท่านั้น
ในช่วงเวลาที่ว่างๆ อดีตเหล่านั้นจะผ่านมาในความคิดได้อีกครั้ง
เคยคิดจะเล่าให้เพื่อนฟัง แต่ฉันเลือกที่จะนึกถึงเธออยู่เงียบๆ แทนการพร่ำพูดออกไป
อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอ อยู่ในร่างกายฉันให้มากที่สุด..
ยังคงกอดหมอนใบเดิมที่เธอเคยหนุน
ยังคงใช้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสีเหลืองที่เธอชอบ
ยังคงนั่งอยู่ในที่ที่เป็นของเธอ ในมุมนึงของโลก ที่ห่างจากพื้นที่ที่เธออยู่
ระยะห่างไม่ใช่ตัวแปรที่ทำให้เราแยกจาก
เพราะในวันที่เราแยกทางเดินออกจากกัน คือวันที่เธอมาอยู่ใกล้ฉันกว่าที่เคยมา
จนถึงวันนี้ ฉันเองก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า เหตุผลจริงๆคืออะไร?
และฉันก็ไม่อยากรู้อีกต่อไปแล้ว
ฉันรักเธอ
ฉันพอใจที่จะมีเธออยู่ในใจ อยู่ในเศษเสี้ยวหนึ่ง ในตัวฉัน
และการนึกทบทวน เดินทางเข้าไปในวันเวลาที่ดีๆเหล่านั้น
คือ สิ่งที่ฉันเรียกว่า
"ความคิดถึง"
มันไม่ใช่แค่เมื่อวาน วันนี้ หรือวันพรุ่งนี้
แต่....
ฉันคิดถึงเธอทุกวัน
เรียนรู้อยู่กับ<<<เหงา>>>อยู่กับแสงดวงดาว อย่างเคย
อยู่เงียบๆตามเคย ในคืนนี้
เปิดให้เสียงทีวี เป็นเพื่อนกันไป เป็นประจำ
อยู่กับโต๊ะตัวเดิมที่ระเบียง
อยู่กับหมอนบนเตียง ไม่มีใคร
ท่ามกลางค่ำคืนหว้าเหว่บอกตัวเองเรื่อยไป
..ให้เข้าใจ..
ใครก็มีปัญหา ก็เหมือนกับเรา
ก็คงต้องเหงาเดียวดายกันทุกคน
อยู่ที่เรานั้นมีความอดทน
รับรู้ จะอยู่กับมันได้ไง
อยู่เป็นเพื่อนตัวเอง ซะให้ชิน
ปล่อยให้เหงามันกิน....จิตใจไป
ไม่มีใครก็ไม่แปลกและคงไม่ถึงตาย
ให้เข้าใจ...ใครก็มีปัญหาก็เหมือนกับเรา
ก็คงต้องเหงาเดียวดายกันทุกคน
อยู่ที่เรานั้นมีความอดทน
รับรู้ จะอยู่กับมันได้ไง
อดทน
รับรู้
และอยู่กับมันได้ไง
ก็อยู่มาได้ขนาดนี้แล้ว
ทำไมเรื่องแค่นี้จะผ่านมันไปไม่ไหวเลยเหรอ?
ฉันจะผ่านไปให้ได้เหมือนทุกครั้ง
แค่เพิ่มบทเรียน ทุเรศๆ อีกสักบท
เพื่อ ฉัน เอง จะ แข็ง แกร่ง
ให้หัวใจ มันกลายเป็น ก้อนหิน
แล้วที่สุด
ก็จะไม่มีใคร ทำร้ายฉันได้อีก
ตลอดไป
ฉันจะดูแลเธอ ให้ดีที่สุดในการเดินทาง คงไม่มีนักเดินทางคนไหน
ที่รู้ว่า วันใดคือวันที่สุดท้าย
เรามีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไหร่ ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
ได้อยู่กับคนที่เรารัก
และเธอทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า
จุดหมายในชีวิตคืออะไร
ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้ ที่มีชื่อว่าความรัก
เมื่อชีวิตคนเรามันสั้นนัก
สิ่งที่ฉันพอจะทำ ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดี ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง
ปมด้อยใดๆที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ แต่แล้วเมื่อพบเธอ
เธอทำให้ฉันกลับมองข้ามไป
จากคนเดิมๆที่ไม่เคยมีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยน ให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ
เธอทำให้ฉันได้รู้ว่า ฉันมีค่ามากกว่าที่เคยมองเห็นในตัวเอง
และวันนี้ฉันมีสิ่งนี้ ที่มอบไว้แทนความรัก
แม้นานแค่ไหน อีกใกลเท่าไหร่
จะยืนข้างเธอและคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ
เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีๆ
ก่อนที่เวลาของเรา..
My Benjy
You are my everthings
อาจจะไม่ได่อยู่ข้างกันเสมอ แต่รักอยู่เสมอ ตลอดเวลา
เป็นเหมือนพลังยิ่งใหญ่ ที่ฟ้าส่งมาให้
ไม่เคยเสียใจกับการมีอยู่ในชีวิต
แต่เสียใจ....ที่ไม่ได้ดูแลให้ดีที่สุด
ทุกข์ ท้อ เพียงไหน
ก้อรู้ว่าไม่อาจท้อถอย เพราะมีกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ให้นึกถึง
ต่อจากนี้
จะมีแค่สิ่งเดียว คนคนเดียว
คือความรักที่ยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใดในโลก
ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อจากนี้
คือการทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อเธอ
วันนึงเมื่อโตขึ้น หวังว่าหนูจะได้อ่านมัน
ไม่เคยมีวันไหนเลย ที่ไม่คิดถึง
ไม่รัก ไม่ห่วงหา ไม่อยากอยู่ใกล้
กอดที่อุ่นที่สุด คือกอดที่ได้จากมือเล็กๆของชีวิตที่เป็นของฉัน..คนเดียว
สักวันเราจะได้อยู่ด้วกัน
สักวันที่ฉันเฝ้าใฝ่ฝันหา เมื่อวันนั้นมาถึง
สิ่งอื่นใดในโลก ก็คงหมดความหมาย
ฉันอาไม่ดีพอสำหรับใครๆ
แต่ฉันมีค่าที่สุดสำหรับคนคนนี้
ทำไมฉันต้องตามหาความรัก ในเมื่อรักที่ยิ่งใหญ่อยู่ที่ฉันแล้ว
รักสุดหัวใจ
.....Your mommy
คำสาปคำสาปที่ฉันต้องเจอ ทุกๆคราวที่ฉันมีความรัก
คือตอนสุดท้ายต้องจบอย่างปวดร้าว
ทุ่มเทชีวิตที่มีไว้ให้ใคร เค้าก็เดินจากไป
เชื่อในความรักทุกครา แต่สุดท้าย มีเพียงน้ำตา
ไม่รู้เรื่องราวที่เกิด มีใครลิขิตไว้หรือเปล่า
หรือคนอย่างฉันไม่มีค่าเพียงพอ ที่จะรักใครสักคน
ความเดียวดาย ช่วยปลดปล่อยฉันทีเถอะ
จะทำยังไงเพื่อให้คำสาปนี้เลือนหาย
ใครคนนึงช่วยตอบคำถามให้ฉันเข้าใจ
....ว่าความรักมีจริงอยู่ไหม....
ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามา มอบสิ่งดีๆให้กับฉัน ในวันแรกๆที่ได้พบกัน
แต่แล้วก็เปลี่ยนไป
เมื่อเค้าได้ความรักฉันไป เรื่องราวดีๆก็เลือนหาย
ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นความเสียใจ จนฉันก็...
ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามาและเค้าก็เดินจากฉันไป
ไม่มีเลยสักคนที่รักฉันจริง
มันเป็นคำสาปที่ฉันต้องเจอ เมื่อฉันไม่มีค่าพอ
หรือที่เค้าเรียกว่า
รักแท้มันไม่มีจริง
แล้วทำไมจะต้องทนอยู่กับ
คำสาป
ในเมื่อฉันเองก็อยู่ได้ดี เมื่อไม่มีใครสักคน
ฉันกำลังสุขใจกับชีวิตที่ราบเรียบ
ชีวิตที่มองหามานาน
ถ้าการมีใครอยู่ในชีวิต แล้วต้องปวดร้าว
แล้วจะทำร้ายตัวเองไปเพื่ออะไรเล่า
อย่าพรากความสุขของฉันไปอีกเลย
ฉันพร้อมแล้วที่จะไม่รักใครสักคน
พร้อมที่จะอยู่ในความรักที่เป็นของตัวเองจริงๆ
อย่าได้พาใครผ่านเข้ามาอีกเลย..
ปลดปล่อยฉันทีจบกันไป....ซะที การรอคอย
สุดทางแล้วจริงๆ วันนี้
ไปดีเถอะนะ คนที่ฉันรักที่สุด
ในชีวิตที่ผ่านมา เคยรักใครเท่าคน คนนี้ ไหมนะ
เป็นการสูญเสียที่ไม่เจ็บปวด
ฉันยินดีที่จะให้เค้าจากไป
ฉันยินดีที่ได้รับรู้ว่าเค้าไม่รักฉันอีกแล้ว
ยินดีกับการเลิกรา
ดีกว่าทนทรมานกับการรอคอย
ฉันไม่ต้องรอเค้าอีกแล้ว
นานเหลือเกิน
รอเธอมานานเหลือเกิน
ฉันชอบคำคำนี้
เหตุผลที่คนเราเลิกกัน คือ หมดรักกัน
แต่ถ้าฉันยังคงรักเธอล่ะ
ถ้าความรู้สึกมันยังล้นหัวใจอยู่เท่าเมื่อวานล่ะ
คงเป็นเธอเองที่หมดรักกัน
หรือว่าเป็นฉันที่ปลดปล่อยเธอ
จากวงกลมของตัวฉัน
เธออยากออกไปใช่ไหม
นานเท่าไหร่แล้วที่ต้องทนอยู่
ไปเถอะนะ
มีความสุขกับหนทางเดิม ของเธอ
รักเธอนะ
สุดทาง.....สิ้นสุดซะที.............การรอคอย
"โปรดปล่อยฉันไป"
นานเหลือเกินความรักเดินจากไป นานที่ฉันยังเก็บมันเอาไว้
นานเท่าไรจะลบเลือนไปซะที
ทำทุกทางเพื่อลบเค้าจากใจ ทำให้แผลที่เจ็บมันจางหาย
ทำเท่าไรยังช้ำซ้ำไปทุกที
ลืมทุกคำที่เค้าเคยบอกไว้
ลืมว่าเคยรักกันสักเพียงไหน
ลืมเท่าไรยิ่งย้ำ ยิ่งจำได้ดี
มองที่ใดก็คิดถึงแต่เค้า
มองหัวใจก็มีแต่ความเหงา
มองเท่าไหร่ไม่เห็นทางไปซะที
ติดอยู่ในรักครั้งนั้น ถูกกักขังไว้ในอดีต
อยากตื่นจากฝันร้ายที่ทรมานอย่างนี้
โปรดเถอะความรักโปรดปล่อยฉันไป อย่าขังฉันไว้ในความทรงจำที่ปวดร้าว
ให้ฉันลืมเค้าซะที
ยังไม่มีแรงลุกเดินต่อไป
ยังไม่เห็นตัวเองมีความหมาย
ยังไม่คลายความรักงมงายอย่างนี้
ฉันเดินทางมาจนสุดเส้นทางของความรัก
แต่หัวใจ ยังคงไม่หลุดจากความทรงจำ
ที่เคยมีแต่เธอ
วันนี้ฉันคิดได้ว่า
พอกันที นะความรัก
ใครสักคน ที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตฉัน
เพื่อเพิ่มความทรงจำให้ฉัน
ขอเถอะนะ หยุดอยู่ตรงนั้น
อย่าได้ก้าวเข้ามาในวงกลมของชีวิตฉัน
ฉันมีความทรงจำเยอะพอแล้ว
ขอบคุณการเดินทางของหัวใจ ที่ทำให้วันนี้ฉัน
เข้มแข็งกับหัวใจตัวเอง
...ทางที่ดี...รู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างกำลังเลือนหาย
จากชีวิต ทีละนิด
ความรู้สึกที่เคยรู้สึกว่ามากมาย กำลังจางหาย เช่นกัน
สัมผัสที่เคยแค่นึกถึง ก็มีความสุข แทบจำไม่ได้ว่าอบอุ่นแค่ไหน
เธอ ที่ไม่เคยต้องคิดถึง กลับคิดถึงมากมาย
เธอ ที่ไม่เคยต้องรอคอย กลับห่างออกไปทุกที
อะไรบางอย่าง.....กำลังพรากเราออกจากกัน
มันอาจจะเป็น หนทาง ที่เราคงจะต้องเดินตาม
เป็น ทางที่ดี สำหรับเราสองคน
ดี ที่เธอไม่ต้องมีฉัน ให้ลำบากใจ เมื่อวันนั้นมาถึง
ความลับ จะได้เป็นความลับตลอดไป
ดี ที่ฉันเลือนลางห่างหาย จากชีวิตเธอ แบบที่เธอคงจะต้องการ
ดี ที่ฉันค่อยๆ เจ็บปวด
จากที่เคยมีแต่เธอ จากที่เป็นชีวิตทั้งชีวิต สักวันหนึ่งคงจะกลายเป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต
กลายเป็นเศษเสี้ยวของหัวใจ แล้วจางหายไปในที่สุด
ไม่ต้องการพูดคำใดๆ ไม่ต้องการรับฟังคำพูดสวยหรูคำไหน
ขออยู่กับความสุขมากมายที่เคยมีร่วมกัน
อยากจะรักเธอให้น้อยลงบ้าง ตามระยะห่างของเรา
อยากให้วันเวลาพัดพาความรักให้หล่นหายไปบ้าง
แต่มันไม่ง่ายเลยสักนิด
ถ้าพรุ่งนี้จะไม่มีเรา
ก็จะบอกเธอวันนี้ ตรงนี้
ว่ารักเธอเหมือนเดิม
ดึกดื่น ค่อนคืน นอนไม่หลับ
เคยเศร้า กับการที่เธอหายไป แบบนี้
แต่วันนี้ ตอนนี้ ฉันได้คิด
นั่งนึกถึงวันเวลาที่มีร่วมกัน ทุกๆวันที่ชีวิตมีเธอ มันเป็นวันที่มีความสุข
เชื่อว่าเรารักกัน
ถึงตรงนี้ ฉันคงโกรดเธอไม่ลง
สิ่งที่เธอให้มา มันยังมีค่าที่สุด ยังจำได้ทุกเรื่องราวของเรา
คำพูดของเธอที่ฟังแล้ว ยิ้มได้เสมอ ยังคงดังอยู่ในหัวใจ
เธอรู้ไหม คำๆนึงที่เธอพูดออกมา ในวันเกิดของฉัน ฉันนึกถึงแล้วร้องไห้ได้ทุกครั้งไป
เธอบอกว่า
"ขอบคุณนะ ที่ฉันรักเธอ"
ก็จะบอกเธอเช่นกัน ว่า ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตของฉัน
ในเมื่อเธอเป็นความสุข มันก็ไม่ยากเลยที่จะรักเธอได้มากขนาดนี้
รักที่มี มันยังมากมายเท่าที่เคยมี
ถึงแม้นับจากวันนี้ไป เราจะห่างหายไปจากชีวิตของกันและกัน
แต่ฉันเชื่อ
ว่าเราจะยังมีความรักของกันและกันอยู่ตลอดไป
แค่เธออย่าลืมว่าเธอเคยรักฉัน
เท่านี้ ก็พอ
ความรัก นอกจากรัก มันยังต้องการการดูแลจากคนที่รัก
ตัวฉันเองก็ไม่ได้ดูแลเธอสักเท่าไหร่
คอยแต่จะน้อยใจเธอตลอด
เธอคงเหนื่อยใช่ไหม
เธออาจจะทำความรักที่มีให้ฉันหล่นหายตามระยะทางที่เธอไป
ตัวฉันเองก็คงตามเก็บมันไม่ไหว
การรอคอย ไม่ใช่เรื่องยากเลย
แต่การรอโดยที่ไม่รู้อนาคตมันทรมาน
เธอรู้ใช่ไหม
วันนี้ที่เลือกพาตัวเองออกจากชีวิตเธอ
เพราะฉันยังอยากจะรักเธออยู่
ยอมรับว่ากลัวที่ต้องเสียเธอไปเพราะเธอหมดรักในตัวฉัน
เธอเคยเห็นแล้ว
ว่าฉันเป็นยังไงเมื่อฉันเสียใจ
ฉันไม่ต้องการเห็นตัวเองในสภาพนั้นอีก
ยังอยู่ตรงนี้นะ
หัวใจที่ให้เธอยังมีอยู่เท่าที่เคยมี
ยังเป็นคนเดิมที่มีเธอทุกลมหายใจเข้าออก
รักเธอมาก
จนเชื่อว่าฉันเองจะเป็นคนนึงที่มีความสุข เมื่อเธอมีสิ่งที่ดีในชีวิต
มีรักที่ดี มีคนรักที่ดี มีชีวิตที่ดี
ยังคงเป็นอีกคนที่จะภูมิใจในตัวเธอเสมอ
พื้นที่ตรงนี้เป็นของเธอนะ
ทุกๆบรรทัด ทุกๆตัวอักษร มันออกมาจากความรู้สึกรักที่มีต่อเธอ
พื้นที่ในหัวใจก็เช่นกัน
วันนั้นเมื่อเธอกลับมา วันนั้นถ้าเธอยังต้องการคนอย่างฉัน
ฉันก็ยังจะเป็น คนรักของเธอเสมอ
ฝันดีค่ะที่รัก เรรักทีนะ
....เปลี่ยน....ฉันเปลี่ยนตัวเองเท่าไรเธอก็เหมือนเดิม
จะเปลี่ยนเท่าไรแล้วเธอก็เป็นเหมือนเก่า
ต่อให้ทำดีกว่านี้ ทำสิ่งที่เธอต้องการ
ก็ไม่รู้ตรงไหนที่เรียกว่าความพอใจ
ต้นเหตุที่เธอพูดมาคือฉันไม่ดี
ต้นเหตุจริงๆเพราะเธอมีใครรึเปล่า
ถ้าหากว่าเธอหมดรัก และหากว่าเป็นอย่างนั้น
สิ่งที่ฉันจะเปลี่ยน มีเพียงเรื่องเดียว
คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย
ที่ใจไม่เจ็บ ใจไม่ปวด ไม่ต้องมีน้ำตา
เปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน และยอมรับที่ตัวฉันเป็น
ก็คงไม่เหนื่อยไม่ไร้ค่า
เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่..ยังง่ายกว่า
ทุกอย่างที่เคยว่าดี วันนี้ไม่ดี
อยากจะรู้ว่าเคยรักกันรึเปล่า
ถ้าหากว่าเธอได้ลืมทุกอย่างที่เรียกว่าเรา
สิ่งที่ฉันจะเปลี่ยนมีเพียงเรื่องเดียว
คือเปลี่ยนไปรักคนที่รักฉัน เปลี่ยนไปรักคนที่ห่วงใย
ที่ใจไม่เจ็บ ใจไม่ปวด ไม่ต้องมีน้ำตา
เปลี่ยนไปรักคนที่รักฉันและยอมรับที่ตัวฉันเป็นก็คงไม่เหนื่อยไม่ไร้ค่า
เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่....ยังง่ายกว่า
อยากจะรักคนที่รักฉัน อยากจะรักคนที่ห่วงใยที่ใจไม่เจ็บ ใจไม่ปวดไม่ต้องมีน้ำตา
เปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอเท่าไรก็เหมือนไร้ค่า
เปลี่ยนใจรักใครคนใหม่...ยังง่ายกว่า
ทำยังไงดีมีคนบอกว่า
หากเรารักคนคนหนึ่งมานานแค่ไหน
ก็ต้องใช้เวลานานเท่านั้นในการลืมเขา
แต่ทว่า...
ฉันใช้เวลาในการลืมทั้งหมด
ไปกับการคิดถึงเขา
อย่างนี้แล้วฉัน ควรทำไงดี
...จ้องตากับความเหงา...ในค่ำคืนที่เหว่ว้า ฉันนั่งจ้องตากับความเหงา
ชีวิตว่างเปล่า ไม่มีใคร
โลกของฉันมันเปลี่ยนสี ตั้งแต่เขาทิ้งฉันไป
และฉันก็เหลือแค่ใจ ร้าวๆ
จะคิดถึงคำว่ารักที่เลยผ่านไปให้มันคุ้น
ให้ใจเคยอุ่นคุ้นความหนาว
เบื่ออย่างไรก็ช่างมัน ก็จะคิดถึงวันเก่า
ดูสิน้ำตาจะมีเท่าไหร่
เมื่อมันเหงาก็ต้องเหงา ยังไงต้องทน
ถนนของความเดียวดายยังอีกใกล
เมื่อมันเหงาก็ต้องเหงา
ต้องอยู่ให้ได้
ชีวิตดำเนินต่อไป ขาดเขาแล้วมันจะตาย
....ให้รู้ไป
ในค่ำคืนที่เหว่หว้า ฉันนั่งจ้องตากับความเหงา
ยอมรับความเศร้า ไม่ไปไหน
บอกตัวเองตั้งแต่นี้ ไม่มีเขาไม่เป็นไร
"จากนี้ต้องทำหัวใจ ให้ชิน"
ชีวิตมันเหงาเพียงใด
....ก็ต้องชิน อย่าทำแบบนี้กี่วันแล้วเธอ ที่หายเงียบไป
สัญญา คงมีไว้ลืมเลือน
น้ำตาคง มีไว้เป็นเพื่อน...คนอ่อนแอ
คนหนึ่งคน มีเพียงคนอีกคน
คนอีกคน มีใครๆให้ต้องคิดถึงมากมาย
วันนี้เศร้าจัง
อยากร้องไห้มากมาย...แต่ร้องไม่ได้
อยากได้ยินเสียงเธอ
ประวัติศาสตร์มักจะซ้ำรอยเสมอ....เพื่อนคนนึงบอกไว้
ความเจ็บปวดที่คุ้นเคย กำลังเดินทางมาหา
ระยะทางพาตัวเธอไปแล้ว
หัวใจเธอกำลังจะตามไป
ฉันกลัว
กลัวที่จะต้องรอคอย.....ความเจ็บปวด
ไม่อยากมีหัวใจอีกต่อไปแล้ว
มีหัวใจ ไว้เพื่อเสียมันไป
อย่าทำแบบนี้ ถ้าเธอรักฉัน
สงสารคนที่ต้องรอคอย
สงสารคนที่มันมีแต่เธอ..บ้างได้ไหม
อยากไปแม่น้ำ..
จะอยู่ด้วยหัวใจ...ฉันเองเคยไหม ที่เวลารักใครสักคน
ชีวิตก็อยากจะมีแต่คนคนนั้น เสมอ ตลอดเวล
เวลามีความสุข ก็อยากหัวเราะเสียงดังกับเค้า อยากให้เค้ารู้เป็นคนแรก
เช่นกันเวลาที่หมดเรี่ยวแรง ก็อยากแค่ไดยินเสียงเค้าเพื่อเพิ่มพลังให้กับชีวิต
สุขที่สุดก็อยากมีเค้า
ทุกข์ที่สุดก็อยากมีเค้า
ร่วมอยู่ด้วยในทุกๆเหตุการณ์
ฉันเป็นแบบนี้
ฉันเอาชีวิตขึ้นอยู่กับเธอมากเกินไป
จนลืมไปว่าเธอเองคงจะเบื่อหน่ายกับปัญหามากมายของฉัน
ฉันเศร้าฉันก็อยากได้ยินเสียงเธอปลอบ
ร้องไห้ก็อยากร้องให้เธอเป็นคนฟัง
เหนื่อยก็อยากให้เธอร่วมรับรุ้
เธอบอกว่าเธอเบื่อ.....ที่ฉันเป็นแบบนี้
ต่อจากนี้ไป
ฉันจะอยู่ให้ได้ด้วยตัวของฉัน
ไม่ว่าชีวิตจะเป็นยังไง
ฉันก็จะผ่านมันไปให้ได้ด้วยหัวใจฉันเอง
จะไม่มีแม้แต่ร่องรอยความอ่อนแอให้เธอได้เห็น
ขอโทษ ที่เอาชีวิตทั้งชีวิตไปขึ้นอยู่กับเธอ
เธอเองก็คงเหนื่อยกับการที่ต้องรับรู้
ฉันมันคนเจ้าปัญหา.....เธอถึงเบื่อ
ถ้าความรักที่เธอเคยให้มันจะเลือนหายไป
ฉันจะไม่โกรดเธอหรอก
ฉันเองยังเบื่อตัวฉันเอง
ไม่รู้ทำไม
ทำไมฉันถึงเหงาลอดเวลา
เธอคงเสียใจที่มารักฉันใช่ไหม.....
คงผิดหวังที่ฉันเป็นคนแบบนี้
เถียงกันทำไมบางเวลา อาจเบื่อกันเอง บางเวลาอาจใช้อารมณ์
บางเวลาอาจเกิดเป็นเรื่องใหญ่
บางเวลาไม่อยากจูงมือ บางเวลาอาจเริ่มชินชา
และไม่รู้ว่าใครผิดตรงไหน.....???
อาจจะโกรธกันได้บ่อยๆ ไม่ได้อยู่คนละข้างสักหน่อย
เรายังมีกันอยู่ จำได้ไหม.....
ว่าตอนเถียงกันแทบเป็นแทบตาย ยังคงอยู่ข้างเธอ...
ไม่มีรักไหนที่ดีทุกวัน ยิ่งนานยิ่งผ่านเรื่องราวมากมาย
เข้ามาทดสอบ เข้ามาลองใจ ว่ารักของใครแกร่งจริง
หากเราเรียนรู้วิชาอดทน หากเราผ่านพ้นย่อมได้ทุกสิ่ง
หากเรามั่นใจว่ารักเราจริง ทุกสิ่งมันก็มั่นคง
มีอารมณ์แตกต่างบางที มีอะไรขัดแย้งกันไป
จะให้เหมือนกันเลยคงไม่ใช่ เราเป็นเราไม่เปลี่ยนตัวเอง
เราเป็นเราที่เลือกกันเอง
ฉันไม่รู้ว่าเธอจริงไหม
อาจจะโกรธกันได้บ่อยๆ ก็แค่ปรับกันคนละนิดละหน่อย
เรายังมีกันอยู่จำได้ไหม
ถ้าเธอนั้นลืมว่าเธอมีใคร
ก็จำไว้ฉันรักเธอ
....ชอบเพลงนี้จัง....
เราทะเลาะกัน ไม่ได้แปลว่าเราไม่รักกันนี่นา
จะได้กอดเธออีก...........................เมื่อไหร่
รักเธอนะ ตั้งแต่มีเธอ ฉันรู้ว่ามันมากครั้ง ที่บอกคำนี้
มากกว่าระยะเวลาที่เราคบกันมาซะอีก
แต่เพราะรักเธอมาก........ถึงอยากให้เธอรู้ว่ามันมากแค่ไหน
ไม่ไปได้ไหม??
ฉันจะทนคิดถึงเธออยู่ได้ยังไง
รักจัง..เธออย่าทิ้งมันนะ พามันกลับมาหาฉัน
180 วัน ต่อจากนี้มันจะป็นยังไง
เธอรู้รึยังว่าเธอมีความหมายกับฉันแค่ไหน
ทุกๆวัน..
คงเป็นวันที่คิดถึงเธอ
ไม่อยากรอเลย
ไม่อยากรอคอยอีกแล้ว
อย่าไปเลยนะ!!!
เห้อออออออออออออออออออออออ
เพื่ออนาคต.....ของเธอนี่นา
อย่าให้ความรักของเธอ มันหล่นหายตามกาลเวลา..ได้ไหม
เธอจะลืมไหม ว่าเธอรักฉัน
จะจำได้รึเปล่า ว่าคนคนนี้รักเธอแค่ไหน
เรารักกันจริงใช่ไหม?
วันที่เธอกลับมา ฉันจะยังมีเธอใช่ไหม
อย่าหายไปนะ
..........................ใจหาย
For my Riverเหลืออีกกี่วันนะ ที่เราจะได้เห็นหน้ากัน
เธอรู้ไหม ยิ่งใกล้วันที่เธอจะไปมากเท่าไหร่ ฉันก็ต้องการเธอมากขึ้นเท่านั้น
6 เดือนข้างหน้าจะเป็นยังไง ไม่มีใครรู้
แต่ทุกๆวัน...คงเป็นวันที่ฉันคิดถึงเธอ
กลัว...
ที่จะต้องคิดถึง แล้วไม่มีทางได้เห็นหน้าเธอ
ถ้าฉันอยากกอดเธอ ฉันจะทำยังไง
ถ้าฉันอ่อนแอ แล้วอยากให้เธอกอดฉัน จะทำยังไง
เธอล่ะเคยคิดไหม
เธอจะคิดถึงฉันบ้างรึเปล่า คนที่รักเธอสุดหัวใจคนนี้
เธอจะลืมฉันไหม
ฉันอาจไม่ใช่คนที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ฉันแค่รักเธอจนหมดหัวใจ
ทำได้เท่านี้จริงๆ
ขอโทษที่ไม่ได้ทำทุกวันให้ดีที่สุด
แต่ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เป็นเพราะความรักที่ฉันมีต่อเธอ
ถ้าเธอเหงา.......เธอจำไว้นะว่าเธอมีฉัน
ถ้าเธอเหนื่อย.......เธอรู้ไว้ว่าฉันเอาใจช่วยเธอเสมอ
ถ้าวันนึงที่เธอทำสำเร็จ.......ฉันเป็นอีกคนที่จะภูมิใจในตัวเธอ
เวลาไม่นานทีเรามีกันเป็นความรัก อาจเทียบไม่ได้กับเวลามากมายของเธอกับใครๆ
แต่เธออย่าลืมมันได้ไหม
อย่าลืมว่าเธอรักฉันแค่ไหน
เพราะฉันไม่มีวันที่จะเลิกรักเธอ
อดทนนะรู้ไหม
ฉันรู้ว่ามันคงยากลำบาก กับการอยู่คนเดียวในที่ที่เธอไม่คุ้นเคย
ฉันถึงอยากให้เธออดทน
ทำให้สำเร็จนะ เพื่อตัวเธอเองนะรู้ไหม
วันที่เธอเหงาที่สุด จำไว้ว่าฉันเองก็เหงาที่สุด
วันที่เธอคิดถึงฉัน รู้ไว้ว่าฉันก็กำลังคิดถึงเธออยู่เช่นกัน
ฉันอยู่ตรงนี้นะ อยู่รอเธอกลับมา อยู่ในหัวใจเธอเสมอ ตลอดเวลา
ดูแลตัวเองนะ ทั้งตัวและหัวใจ
วันนั้นที่เธอกลับมา พาหัวใจเธอกลับมานะ
กลับมาหาฉันที่รักเธอ
รักเธอมาก เธอรู้ใช่ไหม?
ถ้าทำได้ตอนนี้ อยากหมุนเข็มนาฬิกา ให้เวลามันเดินช้าลง
...Your Ray...
เขียนถึงคนบนฟ้าเพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างรึเปล่า
คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหมอยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
เพิ่งรู้ว่ากอดมันหวาน เมื่อเธอนั้นไปใกลลับตา
ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้าคงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉันที่วันนั้นมันดูแคบไป
เพิ่งจะรู้มันกว้างใหญ่เกินจะนอนคนเดียว
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างรึเปล่า
คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย ยังคงรักเธอเธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
....ได้ยินไหม....
คิดถึงเธอ
โคตรรักเธอเลย เธอรู้ไหม
เคยไหมเธอเคยคิดไปถึงวันนึงไหม
วันที่เธอไม่มีฉันอีก
เธอกลัววันนั้นรึเปล่า?
วันที่เราจะไม่ได้พบเจอ
แม้ว่าเธอจะคิดถึงฉันแทบขาดใจ
วันที่จะไม่เห็นแววตา
ที่มีแต่เธออยู่ในนั้น
วันที่เธอมองหา
แต่ไม่เจอรอยยิ้มที่มีให้เธอเสมอ
วันที่ไม่มีมือของฉัน
ให้เธอได้จูงและสัมผัสอีก
ไม่มีกลิ่นหอม
ที่เธอคุ้นเคยเมื่อฉันอยู่ใกล้ๆ
เวลาที่เธอว่างและอยากพูดจา
ก็ไม่มีเบอร์ไหนให้เธอโทรหาฉันได้อีก
ไม่ได้ยินเสียง
ที่เคยต้องฟังก่อนนอนทุกคืน
วันที่เธอไม่มีฉันให้กอดอีกแล้ว
แม้ว่าเธอจะโหยหาอ้อมกอดนั้นแค่ไหนก็ตาม
ไม่มีฉันที่บอกว่ารักเธอ
และเธอมีความหมายกับชีวิต
ไม่มีคนคนนี้ที่เธอรักสุดหัวใจ
ไม่มีอีกแล้ว
ที่เธอจะได้บอกว่ารักฉันมากมายแค่ไหน
วันที่เธอไม่มีโอกาสได้แก้ตัวในความผิดพลาด
เธอกลัววันนั้นไหม?
วันที่ไมมีฉันอยู่ในชีวิต!!!!
ถ้าถามฉัน ฉันกลัว
กลัวที่จะไม่ได้กอดเธออีก
กลัววันนั้นเหลือเกิน
เพราะฉะนั้น ฉันถึงเต็มที่กับวันนี้
กับทุกๆวินาทีที่มีเธออยู่
รักเธอจนสุดหัวใจ
ปรารถนาดีและถนอมหัวใจที่เธอให้ฉันดูแล
ฉันขอโทษ ถ้าบางทีฉันผิดพลาด
แต่ถ้ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย
เธอก็ให้อภัยฉันเถอะ เหมือนที่ฉันพร้อมจะอภัยเธอเสมอ
อยากให้เธอมองและหาคำตอบให้ตัวเองว่า
สิ่งที่ฉันทำอยู่ มันมีความหมายกับเธอแค่ไหน
ที่ผู้หญิงคนนึงรักเธอ เพียงเพื่ออยากจะรักเธอ
ทำให้เธอได้เท่านี้จริงๆ
รักเธอได้เท่าหัวใจของฉัน
ถ้าพรุ่งนี้สำหรับเราจะไม่มีอีก
ฉันว่าเรามาเต็มที่กับวันนี้กันเถอะนะ
วันที่ยังเดินจูงมือของกันและกัน
วันที่เธอยังมีฉันและฉันยังมีเธอ
จุดสิ้นสุดเธอก็รู้
ว่าคำพูด บางคำที่เธอลืมคิด
มันทำร้ายฉันได้ดีชะมัด
แต่เธอก็ยังลืมคิดอยู่บ่อยๆ
ฉันบอกเธอว่า ความรู้สึกที่ฉันได้จากเธอ
มันลดน้อยลง
แต่เธอบอกว่า เป็นเพราะฉันต้องการมากขึ้นต่างหาก
ฉันจะทำแบบนั้นทำไม
ในเมื่อ
ถึงฉันจะต้องการมากขึ้น
เธอก็ให้ได้เท่าเดิม
บางที
ฉันก็คิดได้ว่าควรตัดสินใจยังไง
แต่ เธอก็เปลี่ยนใจฉันได้ ทุกครั้ง
ความรักของเธอ
ทำให้ฉันมองไม่เห็นทาง
ฉันยอมหูหนวก ตาบอด
เพียงเพื่อที่จะได้มีเธอให้นานที่สุด
ถึงแม้บางคราว
ความรักของเธอจะเลือนลาง
คำรักของเธอจะเข้าไม่ถึงหัวใจ
สัมผัสของเธอจะไม่อบอุ่น
แต่ฉันก็อยากได้รับมัน
อยากเป็นเจ้าของ
แม้จะแค่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
เธอรักฉันรึเปล่า
ถามใจตัวเองให้ดีเถอะนะ
ฉันอยู่ตรงนี้แหละ
อยู่เป็นคนรักของเธอ
บอกเธอเสมอ
ว่า
ถ้าวันนึงฉันหนีหายไปจากชีวิตเธอ
ก็เป็นเพราะฉันรักเธอ
และวันที่ฉันตัดสินใจอย่างนั้น
คือวันที่ฉันรักได้เธอถึงที่สุด
เท่าที่ใครคนนึงจะรักใครสักคนได้
จนไม่อาจจะหลอกตัวเองได้อีก
ถ้าวันนั้นมาถึง
ฉันขอเป็นแค่คนที่เธอไม่มีวันลืมเลือน
เธออย่าลืมรักของฉันนะ
ฉันเคยบอกเธอว่า
รักที่ให้เธอไป
เป็นรักที่ไม่เคยต้องการสิ่งใด
เป็นรักที่ไม่มีเงื่อนไข
เป็นรักที่รู้ตอนจบดีอยู่แล้ว
และฉันจะไม่มีวันเสียใจกับรักที่ฉันเลือกเอง
ฉันบอกเธอว่า ฉันจะอยู่ในมุมเล็กๆในหัวใจเธอ
และให้เธอคิดถึงฉันเป็นคนสุดท้าย
ฉันขอเป็นอันดับสุดท้ายที่เธอต้องนึกถึง
ตอนนี้มันเปลี่ยนไป
ฉันรักเธอเหลือเกิน
และบางทีฉันก็รับรู้ได้
ว่าเธอก็ต้องการฉัน ไม่ต่างกัน
ฉันรู้ว่าเรารักกัน
และไม่ต้องการสูญเสียกันและกัน
เราไม่มีพรุ่งนี้
เราอยู่กับวันนี้ของเราเท่านั้นนะ
บางทีเมื่อวันพรุ่งนี้มาถึง
ฉันอาจจะไม่มีเธอ
เธออาจจะไม่มีฉัน
จุดสิ้นสุดอาจเดินทางมาถึง
ฉันถึงอยากใช้เวลามากมายที่มีในวันนี้
เพื่ออยู่กับเธอ
เพราะฉะนั้น
ทำเพื่อฉันเถอะ
แค่สิ่งเล็กน้อยเท่านั้น
ที่ฉันต้องการจากเธอ
ทำเพื่อฉันได้ไหม
รักเธอนะ เสมอเลย
ถึงพรุ่งนี้เธอจะไม่มีฉัน
แต่จำไว้ ว่า
พรุ่งนี้ฉันก็ยังจะรักเธอ
ตั้งแต่วันที่เจอเธอ จนถึงวันนี้
ไม่มีวันไหนที่ฉัน ไม่รักเธอ
|
|||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
